Sommige premissen klinken belachelijk als je ze hardop zegt. Take Charge of My Heart is er een van, en dat weet de serie zelf ook. Baek Ho-rang (Kim Young-kwang) is een chaebol-erfgenaam die een resort runt voor het concern van zijn familie en leeft met een kunsthart. Na Bo-bae (Chae Soo-bin) werd als kind door de bliksem getroffen en draagt sindsdien een elektrische lading, dus ze vermijdt het om iemand aan te raken. Als een storm zijn operatie onderbreekt, blijkt zijn nieuwe batterij alleen op te laden als zij in de buurt is. De serie neemt dat idee en gaat ermee aan de haal, zonder ooit naar het publiek te knipogen.
Netflix bracht alle tien afleveringen uit op 9 oktober 2026. De serie is gebaseerd op de Naver-webroman Charge Me Up van Haebeon, en deze recensie bevat geen spoilers.
Een contract, een bucketlist en een deadline
De motor van het verhaal is een oude favoriet: de contractrelatie. Ho-rang heeft Bo-bae dicht bij zich nodig om zijn hart draaiende te houden tot zijn volgende operatie. Bo-bae, een tv-schrijfster, heeft een overtuigende romance op papier nodig voordat haar schrijfcontract afloopt, en is nooit dicht bij iemand gekomen. Dus doet hij haar een voorstel: zij laadt zijn hart op, hij helpt haar haar romantische bucketlist af te werken. Allebei zien ze het als zakelijk. Je weet dat dat niet blijft duren, en het plezier zit in hoe snel het niet meer klopt.
Daarom begint de serie ook zo sterk. Er is geen traag eerste uur vol kantoren en families neerzetten. Binnen de eerste aflevering snap je de regels, wat er op het spel staat en waarom deze twee niet zomaar bij elkaar weg kunnen lopen, en vanaf dan zit er in elke aanraking een kleine lading, soms letterlijk.
In elke aanraking zit een kleine lading, soms letterlijk.
Twee hoofdrolspelers die het laten werken
Kim Young-kwang speelde de charmante rijke man al eerder, in The Secret Life of My Secretary, en hij is erg goed in tegelijk arrogant en een beetje belachelijk zijn. Chae Soo-bin, bekend van Love in the Moonlight en Where the Stars Land, geeft Bo-bae een mix van eenzaamheid en koppigheid die voorkomt dat het personage een gimmick wordt. Voor de release gaf ze toe dat ze twijfels had over het genre, maar op het scherm zou je dat niet raden.
Hun timing samen is wat de serie draagt. De comedy werkt omdat ze allebei de absurde situatie volkomen serieus spelen. Om hen heen zorgen Cha Woo-min als idol en acteur Ji Eun-ho, die verliefd is op Bo-bae, en Jeong Jae-kwang als Choi Do-yoon voor de verwachte complicaties zonder de boel over te nemen.
Bekend, en met opzet
Regisseur Park Soo-won maakt er geen geheim van wat ze doet. "De smaak die je al kent, is het meest verslavend," zei ze voor de première, en dat vat het samen. Chaebol-erfgenaam, contractromance, een rivaal die op het verkeerde moment opduikt: de ingrediënten heb je al eens gezien. Het verschil zit in het elektriciteitsidee, dat elke bekende scène een nieuwe reden geeft om te bestaan, en in het tempo van tien afleveringen, dat weinig ruimte laat voor de opvulling die zoveel romances van zestien afleveringen naar beneden trekt.
Het nadeel
Heb je geen geduld voor romcomconventies, dan zal dit je niet overtuigen. De opzet met de rijke erfgenaam is zo oud als het genre, en de serie leunt er zonder veel ironie op. Maar als je je K-drama-romances licht, vlot en een beetje gek houdt, is dit een van de beste van het jaar tot nu toe. Ons advies: begin op een rustige avond en reken erop dat je meer dan één aflevering kijkt.
Hoe het ging
In de eerste week bereikte de serie nummer 3 in de wereldwijde Top 10 van Netflix voor niet-Engelstalige tv, met 3 miljoen views.



