De comeback van een idolgroep duurt een paar weken op het scherm en kost maanden om te bouwen. Tegen de tijd dat een titelsong een muziekshow bereikt, is hij langs songwriters in verschillende landen gegaan, het A&R-team van een agentschap, choreografen, een performance director, een visual director en een stylist die hetzelfde jasje drie keer heeft aangepast zodat het de dance break overleeft. Dit stuk kijkt naar die mensen en naar het gedocumenteerde werk achter een paar bekende nummers.
Hoe een release tot stand komt
De meeste titelsongs beginnen als demo. Grote agentschappen hebben een A&R-afdeling (artists and repertoire) die songwriters briefings geeft, inzendingen verzamelt en beslist welke nummers bij welke artiest passen. In een reportage uit 2017 beschreef de JoongAng Ilbo het proces bij twee van de grootste bedrijven. JYP Entertainment kondigt een oproep aan voor bijvoorbeeld een nieuwe single van TWICE, producers sturen tracks in, en de nummers worden in interne vergaderingen besproken. Stilte na een paar dagen betekent nee. JYP had toen 22 exclusieve producers en hield sinds 2012 twee keer per jaar audities voor producers.
SM Entertainment werkt met een veel grotere groep externen. Het internationale A&R-team vertelde de krant dat het putte uit zo'n 500 buitenlandse producers, en het bedrijf organiseert sinds 2009 een eigen songwritingkamp. Een songcamp zet schrijvers en producers uit verschillende landen een paar dagen samen in studio's, met een briefing over de sfeer en het concept van een artiest. Schrijvers weten vaak niet bij welke groep een track terechtkomt. LDN Noise vertelde dat "Lucky One" van EXO eerst voor SHINee bedoeld was, voordat het team van EXO hem claimde.
Een demo die het overleeft, wordt daarna herwerkt: er komen Koreaanse teksten bij, delen worden omgegooid en het nummer gaat heen en weer tussen het agentschap en de schrijvers, meestal zo'n week aan feedback. Een reportage van de Hankook Ilbo uit 2026 vatte het model samen als nummers die in Europa worden geschreven, door Amerikaanse producers worden opgepoetst en in Seoul worden opgenomen, met Zweedse schrijversteams die eruit springen vanwege hun hooks waarin de melodie voorop staat.
Songwriters en producers
Sommige producers worden bijna synoniem met een act. Teddy Park schreef en produceerde "DDU-DU DDU-DU" (2018) van BLACKPINK, met coproductie van 24, Bekuh Boom en R.Tee. Het nummer kwam binnen op nr. 55 in de Billboard Hot 100, toen de hoogste positie voor een Koreaanse meidengroep, en in januari 2023 werd de video de eerste van een K-popgroep die twee miljard weergaven op YouTube passeerde.
Bij Big Hit produceerde Pdogg "Boy With Luv" van BTS met Halsey (2019). De schrijverscredits laten zien hoe gemengd een K-popnummer kan zijn: Pdogg, RM, Suga en J-Hope delen ze met Bang Si-hyuk ("Hitman" Bang), Halsey en de internationale schrijvers Melanie Joy Fontana, Michel "Lindgren" Schulz en Emily Weisband. De single kwam binnen op nr. 8 in de Hot 100.
Andere namen zijn minder zichtbaar, maar net zo druk. Lee Woo-min, in-house producer van JYP, stond op de credits van de reeks van TWICE van "Like Ooh-Ahh" tot "Cheer Up" en "TT". Het Britse duo LDN Noise werkte aan "View" van SHINee en "Monster" van EXO. Producer Ryan S. Jhun beschreef aan Billboard hoe hij nummers vormgaf zoals "Love Me Right" van EXO, "Dumb Dumb" van Red Velvet en "I" van Taeyeon.
Dan zijn er de zelfproducerende groepen. Bang Chan, Changbin en Han van Stray Kids werken als 3RACHA, de interne productie-unit van de groep, en schrijven en componeren het grootste deel van de catalogus. Voor fans verandert dat de relatie met de muziek: de mensen op het podium zijn de mensen in de credits.
Voor fans verandert dat de relatie met de muziek: de mensen op het podium zijn de mensen in de credits.
Choreografen en performance directors
Choreografie in K-pop is zelden het werk van één persoon. Een performance director overziet hoe een act zich gedurende een heel tijdperk beweegt, terwijl losse routines kunnen komen van interne teams, externe choreografen of meerdere tegelijk. Son Sung-deuk, een voormalig achtergronddanser van Shinhwa, regisseert de optredens van BTS al sinds het debuut van de groep. Koreaanse media noemen hem als choreograaf van "I NEED U", "Fire", "Spring Day", "DNA", "FAKE LOVE" en "IDOL". Bij "Blood Sweat & Tears" (2016) hield hij toezicht op de hele routine, terwijl Keone Madrid en Quick Style Crew er delen aan bijdroegen.
Lia Kim richtte in 2014 mede 1MILLION Dance Studio in Seoul op. Ze werkt al lang samen met Sunmi, onder meer aan "24 Hours", en gaf vorm aan optredens van TWICE, MAMAMOO en BoA. Het YouTube-kanaal van de studio, met meer dan 25 miljoen abonnees in 2023, maakte K-popchoreografen herkenbaar voor fans in het buitenland.
Het danstalent in de industrie is ook internationaal. Kiel Tutin, die in Nieuw-Zeeland trainde en vijf jaar in de Royal Family-crew van Parris Goebel zat, zegt dat hij sinds 2020 aan zo'n 30 nummers per jaar voor Koreaanse acts werkt. Hij was een van de choreografen op de credits toen "Pink Venom" van BLACKPINK bij de MTV VMAs van 2023 Best Choreography won, naast Sienna Lalau en Leejung Lee en Taryn Cheng van YGX, het dansbedrijf van YG. Leejung leidde de YGX-crew in 2021 in de dansshow Street Woman Fighter.
Stylisten en visual directors
De look van een tijdperk wordt meestal bepaald door een visual of creative director, voordat een stylist ook maar een kledingstuk aanraakt. In een serie van Allure Korea uit 2016 over de mensen die idols maken, beschreef de toenmalige visual director van Big Hit het werk als concepten, videoclips, albumartwork, podiumontwerp en kostuums. Voor de reeks The Most Beautiful Moment in Life van BTS mikte hij op een steegjesgevoel en haalde hij visuele referenties uit films.
Stylisten maken van het concept vervolgens kleding die werkt onder podiumlicht. Een stylist wiens eerste idoljob "Gee" van Girls' Generation was, vertelde in dezelfde serie dat ze begint bij het concept van het nummer en dan aan beweging denkt. Sommige podiumoutfits worden vanaf nul gemaakt, en ze paste tijdens repetities vaak jumpsuits met de hand aan zodat de zangeres erin kon dansen.
De rollen in het kort
- A&RHet team van het agentschap dat schrijvers briefings geeft, nummers kiest en ze aan artiesten koppelt.
- SongcampEen schrijfsessie van meerdere dagen waarin internationale schrijvers en producers demo's maken op basis van een briefing.
- Performance directorOverziet choreografie en staging over een heel tijdperk, voor muziekshows en concerten.
- Visual directorBepaalt het concept voor video's, artwork, decors en kostuums.
- StylistZoekt, past aan en maakt de outfits, zodat ze bij het concept passen en de choreografie overleven.
Update: wat er sinds 2024 gebeurde
Verschillende mensen die hier genoemd worden, zijn bekender geworden sinds dit verhaal voor het eerst verscheen. Leejung Lee choreografeerde "How It's Done" en "Soda Pop" voor de animatiefilm KPop Demon Hunters (2025) van Netflix, en deed met haar crew Bumsup mee aan World of Street Woman Fighter. Kiel Tutin was begin 2025 performance director en choreograaf van de dansvideo van "Earthquake" van Jisoo. In augustus 2026 bracht Stray Kids het mini-album This & That uit, met minstens één lid van 3RACHA op de credits van elke track. Het aantal geregistreerde composities van Bang Chan bij de Korea Music Copyright Association is de 200 gepasseerd.
Voor het eerst gepubliceerd op 25 september 2024. Herschreven en bijgewerkt in oktober 2026.


